Wniosek RPO o zbadanie konstytucyjności przepisów ustawy lustracyjnej

Trybunał Konstytucyjny zarejestrował pod sygnaturą K 19/08 nowy wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z 20 czerwca 2008 r. o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów ustawy lustracyjnej określających zasady, na jakich wyciągane są konsekwencje złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego w stosunku do osób wykonujących zawody prawnicze, posiadające własne sądownictwo dyscyplinarne.

Rzecznik Praw Obywatelskich stoi na stanowisku, iż art. 21 f ust. 2 ustawy lustracyjnej, przewidujący, iż za złożenie przez sędziego, prokuratora, radcę lub starszego radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, adwokata, radcę prawnego, notariusza oraz komornika niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lustracyjnego, sąd dyscyplinarny orzeka karę złożenia z urzędu lub inną przewidzianą w odpowiednich ustawach karę skutkującą pozbawieniem pełnionej funkcji publicznej, jest:

1) niezgodny z art. 2 Konstytucji RP, jako naruszający zasadę demokratycznego państwa prawnego poprzez naruszenie zasad rzetelnej legislacji;

2) niezgodny z art. 65 ust. l w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, jako nieproporcjonalnie ograniczający wolność wyboru i wykonywania zawodu.

Jednocześnie RPO kwestionuje zgodność art. 66 ustawy lustracyjnej, utrzymującego w mocy, po wejściu w życie nowej ustawy lustracyjnej, orzeczenia sądów lustracyjnych stwierdzające niezgodność z prawdą oświadczeń lustracyjnych złożonych pod rządami starej ustawy przez sędziów, prokuratorów oraz adwokatów, z:

1) art. 2 Konstytucji RP, jako naruszającym zasadę demokratycznego państwa prawnego poprzez naruszenie zasad rzetelnej legislacji;

2) art. 65 ust. l w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, jako nieproporcjonalnie ograniczającym wolność wyboru i wykonywania zawodu.

Wniosek RPO z dnia 20 czerwca 2008 r. o zbadanie konstytucyjności przepisów ustawy lustracyjnej